Ιστορία του μοντέλου Vespa Smallframe

Στις δύο πρώτες αναρτήσεις μας στο ιστολόγιό μας (Vespa Wideframe και Vespa Largeframe) εξηγήσαμε πώς προέκυψε η ιδέα για τη Vespa και τι κάνει τα μοντέλα Vespa Wideframe και Largeframe διαφορετικά. Στο τρίτο μέρος της σειράς μας, ασχολούμαστε τώρα με τη Vespa Smallframe. Τώρα μπορείτε επίσης να διαβάσετε τα πάντα για Σύγχρονη Vespa και Lambretta περίπου.

Με αυτόν τον τρόπο διευκρινίζουμε ερωτήματα όπως: Γιατί αναπτύχθηκε η σειρά Vespa Smallframe και ποιες είναι οι διαφορές από τα μοντέλα Vespa Wideframe και Largeframe; Ποιες τεχνικές αλλαγές έχει υποστεί η σειρά μοντέλων σε σύγκριση με τις άλλες σειρές; Και ποια ήταν τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά και τα αξιοπερίεργα της σειράς Smallframe;

Πώς προέκυψε η σειρά Vespa Smallframe;

Η ιστορία της Vespa Smallframes ξεκινά στις αρχές της δεκαετίας του 1960. Η Piaggio ήταν το talk of the town και μπορούσε να ανατρέχει σε μια επιτυχημένη ιστορία με τα δύο εκατομμύρια Vespa που είχε πουλήσει. Όμως τα μυαλά πίσω από τη μάρκα Piaggio έκαναν ήδη σχέδια με μια άλλη σειρά μοντέλων Vespa για να προσεγγίσουν νέες ομάδες πελατών. Ειδικότερα, έπρεπε να αντιμετωπιστούν οι νέοι από την ηλικία των 14 ετών, οι οποίοι εκείνη την εποχή μπορούσαν να οδηγούν ένα μοντέλο 1,5 ίππου χωρίς άδεια οδήγησης. Επιπλέον, ο Ιταλός κατασκευαστής ήθελε να ενθουσιάσει τις κυρίες με τη Vespa, οι οποίες μέχρι τότε έβλεπαν τη Vespa κυρίως μόνο ως επιβάτες στους δρόμους. Έτσι, οι μηχανικοί και οι οδηγοί της Piaggio είχαν την ιδέα να αναπτύξουν μια Vespa με ένα πολύ πιο συμπαγές πλαίσιο. Τα πλεονεκτήματα αυτού ήταν προφανή. Με πιο λεπτό, ελαφρύ και ευέλικτο αμάξωμα, ήταν εύκολο για τον καθένα να μετακινηθεί με το μικρό θαύμα της ιταλικής μηχανικής. Η Piaggio παρουσίασε το 1963 το πρώτο μοντέλο Vespa με μικρό σκελετό, το οποίο από τότε ανταγωνιζόταν το ολοκαίνουργιο μοντέλο Vespa GS 160 με μεγάλο σκελετό για την εύνοια των αγοραστών στην αγορά σκούτερ.

Πώς μπορείτε να αναγνωρίσετε μια Vespa Smallframe και ποια είναι τα πιο σημαντικά χαρακτηριστικά της;

Όπως έχει ήδη αναφερθεί, η Vespa Smallframe σχεδιάστηκε για να είναι όσο το δυνατόν πιο ελαφριά και συμπαγής. Για το λόγο αυτό, με το πρώτο μοντέλο της σειράς, τη Vespa 50, το πλαίσιο έγινε πολύ πιο λεπτό, το αμάξωμα ελαφρύτερο, κοντύτερο και ταυτόχρονα πιο σταθερό. Συρρικνώθηκε σε όλες τις διαστάσεις γενικά και ιδιαίτερα στο step-through. Τα πλαϊνά καπό, τα οποία ήταν αφαιρούμενα στα μοντέλα με ευρύ και μεγάλο πλαίσιο, ήταν πλέον μόνιμα ενσωματωμένα στο μικρό πλαίσιο, έτσι ώστε να αποτελούν πλέον μέρος του πλαισίου από λαμαρίνα. Για το σκοπό αυτό, το πλαίσιο ήταν εξοπλισμένο με ένα μικρό πτερύγιο κινητήρα στη δεξιά πλευρά. Η προσαρτημένη λαμαρίνα, η οποία χρησιμοποιούνταν ήδη στα κλασικά μοντέλα των δεκαετιών 50 και 60, προσαρμόστηκε επίσης στα μοντέλα Vespa της δεκαετίας του 50 και άλλαξε σε πλαστική λαμαρίνα στις ειδικές εκδόσεις της δεκαετίας του 70.
Υπήρξαν επίσης κάποιες αλλαγές κάτω από το καπό. Λόγω του μικρότερου χώρου εγκατάστασης, ο κινητήρας επανασχεδιάστηκε πλήρως και ο κύλινδρος τοποθετήθηκε σε γωνία 45 μοιρών. Ενώ οι εκδόσεις ήταν αρχικά εξοπλισμένες με συνηθισμένες αναφλέξεις διακόπτη, αυτές άλλαξαν κατά τη διάρκεια της ιστορίας του μοντέλου με την πάντα δημοφιλή και ευκολότερη στη συντήρηση ηλεκτρονική ανάφλεξη.

Ποια μοντέλα μικρών πλαισίων υπήρχαν και ποια ήταν τα πιο σημαντικά;

Vespa 50 N, 50 L, 50 R
Έχουμε ήδη πει ότι ο κατασκευαστής Piaggio ξεκίνησε την ιστορία της σειράς μικρών μοτοσυκλετών το 1963/64 με την Vespa 50. Μόλις ένα χρόνο αργότερα, όμως, κυκλοφόρησε στην αγορά η Vespa 50 N, η οποία αρχικά είχε μόνο αλλαγές στο χρώμα, αλλά αργότερα δέχτηκε τεχνικές καινοτομίες.
Ένα διευρυμένο μεταξόνιο, ένα διευρυμένο πτερύγιο κινητήρα, ένα τροποποιημένο περίβλημα κινητήρα και διαφορετικά μήκη πλαισίου ήταν μερικές μόνο από τις αλλαγές που έγιναν με την πάροδο των ετών στα μοντέλα Vespa 50 N, 50 L και 50 R. Παρεμπιπτόντως: Με την ευκαιρία της 3.000.000ης Vespa που παρήχθη, κυκλοφόρησε το 1991 ένα επετειακό μοντέλο της 50 N, περιορισμένο σε 3.000 μονάδες.

Vespa 50 Super Sprint
Η Vespa 50 Super Sprint, ή εν συντομία SS, που παρήχθη στα μέσα της δεκαετίας του 1960, όχι μόνο έμοιαζε πιο σπορ από τα άλλα μοντέλα της σειράς 50, αλλά ήταν επίσης πολύ ανώτερη από τα υπόλοιπα από άποψη επιδόσεων. Ένα "κωνικό", κοντύτερο περίγραμμα στο πάνω μέρος της ασπίδας των ποδιών, καθώς και ένα στενότερο, χαμηλωμένο τιμόνι και ένα στενότερο προστατευτικό λάσπης έκαναν την Vespa 50 Super Sprint να δείχνει πιο φρέσκια από τις αντίστοιχες της σειράς 50. Το κάθισμα σε αυτό το μοντέλο αναδιπλώθηκε πλέον προς τα πίσω αντί προς τα εμπρός και επιπλέον τοποθετήθηκε μια εργαλειοθήκη μεταξύ της ασπίδας ποδιών και του καθίσματος, επιτρέποντας το κλείσιμο των γονάτων. Χάρη στην προσαρτημένη επένδυση, ήταν επίσης δυνατό να βρεθεί κανείς σε θέση με κλίση προς τα εμπρός κατά τη διάρκεια μιας γρήγορης διαδρομής. Κάτω από την εργαλειοθήκη υπήρχε ένας εφεδρικός τροχός με κάλυμμα τροχού στα χρώματα της αντίστοιχης Super Sprint Vespa.

Vespa 90 και Vespa 90 Super Sprint
Εκτός από την SS50, οι Ιταλοί κυκλοφόρησαν την ίδια χρονιά και μια πιο ισχυρή έκδοση, την Vespa 90. Ο κινητήρας ήταν παρόμοιος με αυτόν της μικρότερης αντίστοιχης V50, αλλά η διαδρομή είχε επεκταθεί στα 51 χιλιοστά. Η Vespa 90 Super Sprint, για συντομία SS, ήταν πανομοιότυπη σε όλες τις λεπτομέρειες με την 50, αλλά με 90 κυβικά εκατοστά προσέφερε μεγαλύτερη ισχύ και έτσι έφτανε σε υψηλότερη ταχύτητα. Σήμερα, τα μοντέλα 90 και 50 Super Sprint συγκαταλέγονται στις σπανιότερες εκδόσεις της μικρής σειράς, γι' αυτό και είναι ιδιαίτερα πολύτιμα για τους λάτρεις της Vespa.
Λόγω όλων αυτών των τεχνικών και οπτικών λεπτομερειών, η Vespa SS ήταν σχεδόν προδιαγεγραμμένη για αγωνιστικές σειρές. Επειδή η Vespa 90 Super Sprint διέθετε επίσης τους ισχυρότερους κινητήρες μικρού κυβισμού της εποχής. Αυτά έφταναν μέχρι και τα 86 km/h. Έτσι, δεν ήταν έκπληξη το γεγονός ότι τα μοντέλα Super Sprint είχαν τη δυνατότητα να συμμετέχουν σε σειρές όπως το Gruppo Piloti Speciali (GTS).

Vespa 125 Nuova και Vespa 125 Primavera
Με την Vespa 125 Nuova, η Piaggio συνδύασε πολλά χαρακτηριστικά των μοντέλων της δεκαετίας του '50 και του '90 το 1965. Το σκούτερ ήταν η πρώτη Vespa με ελαστικά 10 ιντσών και κυβισμό 125 cc, που είχε ληφθεί από την Vespa Super Sprint. Τρία χρόνια αργότερα, η 125 Primavera, ο διάδοχος της Vespa 125 Nuova, κυκλοφόρησε στην αγορά. Ο πρόσθετος αποθηκευτικός χώρος στο πίσω αριστερό καπό και η βελτιωμένη απόδοση του κινητήρα, λίγο κάτω από 6 ίππους, έκαναν τις καρδιές των οπαδών του 125 να χτυπήσουν πιο δυνατά.

Vespa 50 Special και Vespa 50 Elestart
Μόλις το 1969 η Piaggio προχώρησε σε θεμελιώδεις αλλαγές - κυρίως οπτικές - στη σειρά μοντέλων 50, η οποία κυκλοφόρησε στην αγορά με την ονομασία Vespa 50 Special. Η κεφαλή του τιμονιού και ο καταιονισμός σε ορθογώνιο σχήμα, καθώς και τα ελαστικά 10 ιντσών και τα βελτιστοποιημένα φρένα της δεύτερης αναθεώρησης και το κιβώτιο ταχυτήτων τεσσάρων ταχυτήτων της τρίτης αναθεώρησης κυκλοφόρησαν με την πάροδο του χρόνου. Την ίδια εποχή, η Piaggio παρουσίασε την Vespa 50 στην έκδοση Elestart. Οι μόνες διαφορές ήταν ο νέος κινητήρας μίζας και οι δύο μπαταρίες, οι οποίες βρίσκονταν κάτω από το αριστερό καπό.

Vespa 125 Primavera ET3
Με την Elettronica Traversi Tre, ή εν συντομία ET3, ένα μοντέλο με ηλεκτρονική ανάφλεξη και τρία κανάλια υπερέντασης μπήκε στη σειρά το 1976. Επιπλέον, αυτό το μοντέλο είχε πολλές άλλες βελτιωμένες λεπτομέρειες: μια ισχυρότερη εξάτμιση και μια υψηλότερη αναλογία συμπίεσης επέτρεψαν στην Vespa Primavera 125 ET3 να κάνει ένα πραγματικό άλμα στις επιδόσεις της. Ως αποτέλεσμα, το σκούτερ έφτασε σε μια επιβλητική τελική ταχύτητα 90 km/h με μια ισχυρή 7 hp. Αυτό την έκανε την ταχύτερη έκδοση 125cc της εποχής της και της έδωσε επίσης καλύτερη απόκριση. Χάρη σε μικρές λεπτομέρειες, όπως οι λωρίδες ράλι και τα αντίστοιχα γράμματα στα λασπωτήρια και τα πλαϊνά καπό, το μοντέλο ήταν επίσης μια οπτική απόλαυση.

Vespa PK (PK 50, PK 50 XL 2, PK 125, PK 125 Automatica, PK 125 ETS)
Το 1983 η Piaggio παρουσίασε τη σειρά Vespa PK, η οποία οπτικά ακολούθησε την τάση των γωνιακών σχημάτων της δεκαετίας του '80. Αυτό ήταν σαφώς αναγνωρίσιμο από το τιμόνι και το πλαστικό καζανάκι, τα οποία δεν ήταν πλέον άμεσα συνδεδεμένα με τον σκελετό. Η Vespa PK όχι μόνο έμοιαζε σχεδιαστικά με τη Vespa PX, αλλά ανέλαβε και την ανάρτηση του μπροστινού τροχού της, γι' αυτό και η σειρά PK μπορεί να θεωρηθεί ως οιονεί αντίστοιχη της σειράς PX. Η Vespa PK 50 ή PK 50 S διέθετε επίσης ηλεκτρονική ανάφλεξη και κιβώτιο ταχυτήτων 4 σχέσεων. Είχε καλύτερα φλας και έναν πρόσθετο ενσωματωμένο αποθηκευτικό χώρο. Το PK 50 δέχτηκε μια τελική αναθεώρηση το 1990 ως XL 2, το οποίο διέθετε νέο σχεδιασμό τιμονιού με αναθεωρημένα χειριστήρια, περαιτέρω εξελιγμένη τεχνολογία, τροποποιημένο αμάξωμα με πολλά φουτουριστικά στοιχεία από πλαστικό και νέο ντουλαπάκι. Με βάση αυτό, μια σπορ έκδοση προσφέρθηκε στην Ιταλία με την ονομασία PK 50 HP4, η οποία προσέφερε ακόμη περισσότερες αλλαγές στις λεπτομέρειες.
Ένα χρόνο αργότερα η Piaggio έβγαλε το PK 125. Αυτό ήταν ουσιαστικά πανομοιότυπο με τα μοντέλα PK 50, αλλά με μεγαλύτερη ισχύ. Το 125 S ήταν, όπως υποδηλώνει το όνομά του, πιο σπορτίφ. Επιπλέον, το πίσω φρένο στο PK 125 Automatica χειριζόταν από τον αριστερό μοχλό στο τιμόνι. Παράλληλα, η Piaggio παρήγαγε επίσης την Vespa PK 125 ETS σε δύο εκδόσεις, η οποία διέθετε μεγαλύτερη εξάτμιση και το βελτιωμένο σύστημα πέδησης της XL 2 και έφτανε σε ακόμη υψηλότερη ταχύτητα. Δεν είναι μόνο οι πιο σπορ εκδόσεις της σειράς μικρών πλαισίων, αλλά θεωρούνται επίσης το οιονεί αντίστοιχο της πιο ισχυρής T5 από τη σειρά μεγάλων πλαισίων της δεκαετίας του 1980.