Overzicht Vespa 50 / N 50

De Vespa 50N werd geïntroduceerd in een tijd waarin gemotoriseerde tweewielers steeds populairder werden in Europa. Hij werd ontworpen als antwoord op de groeiende vraag naar kleine, zuinige en gemakkelijk te besturen voertuigen en mocht in Italië bereden worden vanaf 14 jaar zonder rijbewijs. De Vespa 50N werd gekenmerkt door een compact en functioneel ontwerp. Hij had een kleine, efficiënte tweetaktmotor en stond bekend om zijn eenvoud en betrouwbaarheid. Het ontwerp was typerend voor de Vespa-lijn met een gebogen carrosserie en een enkele koplamp aan de voorkant. De introductie van de Vespa 50N hielp om het merk Vespa te vestigen als een van de toonaangevende fabrikanten van scooters. De invloed is vandaag de dag nog steeds te zien in de moderne Modellen, die nog steeds elementen van het klassieke ontwerp bevatten.

Geschiedenis model Vespa 50 / N 50

De Vespa 50 werd voor het eerst geïntroduceerd in het begin van de jaren 60. Het N 50 Modell, wat staat voor "Nuova" (nieuw), kwam iets later en bood een aantal verbeteringen ten opzichte van de eerdere versies. Het frame van de Vespa bleef ongewijzigd tot het modeljaar 1964. Op modellen met framenummers 70240 tot 92876 werd de basis van de motorkap echter gewijzigd.

Een verdere verandering werd gemaakt vanaf framenummer 49127, toen een nieuw Achterlicht, volledig gemaakt van rood plastic, werd geïnstalleerd. Een andere belangrijke stap in de ontwikkeling van het model was de vergroting van de klep vanaf framenummer 92877. Deze aanpassing was bedoeld om onderhoudswerkzaamheden te vergemakkelijken en leidde tot de introductie van het50N "unificato" (verenigd) model. In 1967 was er nog een belangrijke verandering: de wielbasis werd verlengd, wat leidde tot de creatie van het50N "allungata" (verlengd) model. Deze Ontwikkelaar weerspiegelde het streven om de functionaliteit en het comfort van de scooter verder te verbeteren.

De speciale kenmerken van de 1e serie van de Duitse Vespa 50

• Op de vroege Vespa Modellen was een groot Typeplaatje bevestigd aan de rechterkant van de tunnel, aangevuld met een klein aluminium plaatje met het chassisnummer, dat was vastgeklonken aan de achterkant van de Kickstarter, liggend op de Treeplank.

• Interessant is dat de chassisnummers verschilden afhankelijk van het land van herkomst. De Italiaanse Modellen hadden hun nummer in de carrosserie geperst bij de zijklep, terwijl de Duitse Modellen (met nummers van 800001 tot ongeveer 803###) de nummers op beide Typeplaatjes hadden.

• De allereerste modellen uit de eerste serie werden gekenmerkt door een lijnmarkering in plaats van een punt op de stuurkop/stuurbuis. Een ander kenmerk was de nummerplaathouderplaat, die dezelfde kleur had als het Frame en met twee (of mogelijk vier) Schroeven werd vastgezet.

• De verlichting op deze Modellen bestond uit een Hella zwanenhals achterlicht zonder remlicht. De laatste versies van 1965 waren echter al uitgerust met een hoekig Achterlicht en een grote Reflector met een aluminium frame, vergelijkbaar met de latere Duitse Modellen, maar ook zonder Remlicht.

• Voor de koplamp werd een Lampje van 6 V/25/25 W gebruikt (de Italiaanse versie had één lampje en één zacht midden, beide 6 V/15 W). Alle Modellen waren standaard uitgerust met een Buddyseat van Aquila Continentale of Aquila Made in Italy.

• De wielen waren 10 inch en hadden velgen met vier gaten, hoewel de eerste Italiaanse series over het algemeen 9 inch wielen hadden. Alle Modellen hadden een snelheidsmeter met een vierkant Embleem (in de Italiaanse versie was dit een optionele extra).

• Vooral bij de Duitse eerste serie waren de rubberen profielstrips anders dan tegenwoordig. De sierlijsten waren breder en langer en de eerste twee (of drie) bevestigingsgaten per sierlijst waren aan de voorkant geklonken. De rubberen kickstrips die tegenwoordig verkrijgbaar zijn passen niet in het voorste gedeelte, omdat ze een gatafstand van 80 mm meer hebben dan de Italiaanse versie.

De motor van de Vespa 50 / N 50

De Vespa 50 was uitgerust met een kleine, zuinige tweetaktmotor, die ideaal was voor stedelijke omgevingen. Deze motoren waren over het algemeen vrij robuust en gemakkelijk te onderhouden. De productie van de 50N serie ging door tot en met 1965, hoewel de Motor geen belangrijke veranderingen onderging in deze periode. De toegang tot de motor, die zich achter een klep in de Bekleding aan de zijkant bevindt, is nogal suboptimaal. Het ontwerp van de motor werd ook herzien: De Cilinder is nu onder een hoek van 45° gemonteerd in plaats van horizontaal. Bovendien zit de Koppeling niet meer direct op de Krukas, wat aanzienlijk meer mogelijkheden biedt voor modificaties en tuning.
Vanaf 1966 werden er echter verschillende wijzigingen geïntroduceerd. Een van deze veranderingen was een aanpassing van het Carter huis om het in lijn te brengen met de grotere modellen. Een opvallend kenmerk van deze revisie was de vergroting van de opening op het Carter huis voor de Cilinder, wat resulteerde in een grotere Cilinder basis. Bovendien werd de versnellingspook herzien en vervangen door een nieuw 4-armig Schakelkruis. Een ander kenmerk van deze nieuwe variant was het gebruik van een kunststof Cilinder koelkap, wat een innovatie in het ontwerp was.

De speciale kenmerken van de motor uit de 1e serie

• De Motor van de vroege Vespa-modellen is iets smaller dan in latere versies. Een interessant detail is dat de Silentrubber in de rijrichting links een kleinere buitendiameter heeft dan die rechts. Het ventilatiekanaal van deze Modellen is kleiner, wat resulteert in verschillende ontwerpen voor de cilinderkap en de Afdekking van het ventilatorwiel. De cilinderkap van deze Modellen is gemaakt van Plaat.

• Een ander kenmerk is het kleine Vliegwiel met twee vensters en een ronde, vastgeschroefde Afdekking van aluminium met een papieren pakking. De Bobine, die zich binnenin bevindt, is vaak gevoelig voor problemen en wordt daarom vaak vervangen als de motor wordt gereviseerd.

• De cilindervoetsteun en cilindervoet hebben een diameter van 56 mm. Er zijn verschillende mogelijkheden voor tuning, door de cilindervoet aan te passen naar 56 mm diameter voor cilinders tot 85 cc/50 mm boring of door het Carter huis te spindelen naar 61 mm.

• Interessant is dat de "neus" op de Cilinder, waaraan de Afdekking van de ventilator is bevestigd, op een andere plaats zit. Deze wordt vaak verwijderd tijdens tuning en in plaats daarvan wordt er een Moer op de Afdekking van het Vliegwiel gemonteerd.

• De Schakelkruis van de vroege Modellen heeft maar twee armen en een andere diameter dan de latere klauwen. De hoofd- en Nevenassen verschillen ook van latere Modellen. Er zit een bladveer onder het Kickstarter rondsel, maar deze is gevoelig voor breuk en moet daarom worden vervangen door een draadveer van de latere Modellen wanneer de motor wordt gereviseerd.

• Bij sommige vroege productiemodellen is de secundaire voorzien van een asmoer met Borgschijf in plaats van een Borgschijf. Ombouw naar de normale kickstarter rondselveer is dan niet mogelijk zonder meer.

• Het is niet aan te raden om de originele krukas te blijven gebruiken, herkenbaar aan de ronde balansgaten, omdat de Drijfstangen van de eerste serie te veel Spel hebben en tegen de krukaswangen kunnen schuren.

• De Aandrijfas Lager is een naaldkrans K 16x20x10 (SKF), die in een buitenring zit die niet meer verkrijgbaar is. Afgezien hiervan zijn alle motorlagers en keerringen hetzelfde als bij de latere V50 Modellen.

• Op de vroege modellen uit de eerste serie zit een andere remvoetplaat, die is vastgeschroefd met M6 tapeinden. Latere remplaten passen niet en de beschikbare papieren afdichtingen zijn ook niet compatibel vanwege de andere positie van de tapeinden. Bovendien zijn er andere Remblokken (voor 135 mm) nodig omdat de Remtrommel ook anders is.

• De originele jetting van de 16.10 Dell'orto Carburateur is: HD 52, ND 38, CD 50.

• De uitlaat is iets anders ontworpen, met een uitlaatpijp boven de vouw, hoewel een normale uitlaat nog steeds past.

Carrosserie en aanbouwdelen van de Vespa 50 / N 50 (1e serie)

• De vroege modellen van de Vespa hebben een aantal karakteristieke kenmerken die ze onderscheiden van latere versies. Eén zo'n kenmerk is een kleine zijklep, die ofwel insteekbaar is of in een plaatgeleider wordt gehaakt. Deze klep heeft groeven op de vergrendelingshendel die in de lengterichting van de Hendel lopen, een detail dat tot ongeveer 1971/72 werd behouden.

• Opvallend is dat het Frame aan de achterkant een paar centimeter hoger is dan bij de latere Modellen. De Treeplank ligt gelijk met de carrosserie achter de traversebout, hoewel de hoek aan de achterkant van de treeplank anders is.

• Het Beenschild lijkt op dat van de latere Modellen, hoewel de manier waarop de carrosserie aan elkaar is gelast anders is. Interessant is dat het Beenschild de aluminium rand mist die vaak op latere Italiaanse Modellen wordt aangetroffen.

• Een ander kenmerk is het vierkante embleem boven de Claxonneus, dat werd gebruikt tot de introductie van het zeshoekige embleem in oktober 1967. De zitplaatsen bestonden oorspronkelijk uit een Zadel, hoewel een Buddyseat optioneel verkrijgbaar was.

• De Tank van de vroege Modellen was korter en had een uitsparing voor de Schroef van het optionele schommelzadel, die in een Strut achter het Gereedschapsvak werd geschroefd. Dit resulteerde in een groter Gereedschapsvak.

• Een ander bijzonder kenmerk is de dwarsbalk onder de Buddyseat.

• De allereerste seriemodellen hadden nog een streepmarkering in plaats van een punt op de stuurkop. Er was ook een klein verschil aan de bovenkant van de stuurkop, bij de overgang naar de snelheidsmeter.

• De Middenstandaard van deze Modellen was dunner, een kenmerk dat tot 1968 behouden bleef.

• Wat de verlichting betreft, hadden de vroege Modellen een Achterlicht met een aluminium miniatuurbehuizing en een in aluminium gevatte Reflector aan de bovenkant. Vanaf serienummer *049127 was het Achterlicht volledig van plastic, met de reflector nu aan de onderkant en ook omlijst in aluminium.

• De Italiaanse modellen van de Vespa V50 waren allemaal uitgerust met 9-inch wielen. Dit kenmerk bleef door de jaren heen onveranderd en is kenmerkend voor dit Modell.

Situatie op de gebruikte Vespa 50 / N 50 markt

Dit Modell is in al zijn varianten nog steeds goed verkrijgbaar tegen een redelijk redelijke prijs. Waar zoek je dit voertuig?

• Bij je vertrouwde Vespa-dealer

• Advertenties in de plaatselijke krant

• Markten en beurzen zoals Mostra Scambis in Italië

• Online marktplaatsen zoals www.mobile.de, www.autoscout24.de etc.

De kleuren van de Vespa 50 / N 50:

Kleur	Naam kleur	Max Meyer Code	Kleur info
	Verde 301	1.298.6301	1963
	Grigio ametista	1.298.8710	1964
	Rosso 847	1.298.5847	1964
	Azzurro chiaro	1.298.7400	1966
	Rosso 850	1.298.5850	1966
	Verde chiaro	1.298.6303	1966
	Verde mela	1.298.6302	1966
	Azzurro aquamarina	1.298.7305	1966
	Turchese	1.298.7240	1966
	Giallo Positano	1.298.2902	1966
	Chiaro Di Luna	1.268.0108	1966
	Alluminio	1.268.0983	diverse Aanbouwdelen
	Grigio	8012M	Roestbescherming/primer

Bronnen