Vespa 50 / N 50

Η Vespa 50N παρουσιάστηκε σε μια εποχή που τα μηχανοκίνητα δίκυκλα γίνονταν όλο και πιο δημοφιλή στην Ευρώπη. Σχεδιάστηκε ως απάντηση στην αυξανόμενη ζήτηση για μικρά, οικονομικά και εύκολα στην οδήγηση οχήματα και μπορούσε να οδηγηθεί στην Ιταλία από την ηλικία των 14 ετών χωρίς άδεια οδήγησης. Η Vespa 50N χαρακτηριζόταν από συμπαγή και λειτουργική σχεδίαση. Διέθετε έναν μικρό, αποδοτικό δίχρονο κινητήρα και ήταν γνωστή για την απλότητα και την αξιοπιστία της. Ο σχεδιασμός της ήταν χαρακτηριστικός της σειράς Vespa με καμπυλωτό σώμα και έναν μόνο μπροστινό προβολέα. Η παρουσίαση της Vespa 50N βοήθησε στην καθιέρωση της μάρκας Vespa ως έναν από τους κορυφαίους κατασκευαστές σκούτερ. Η επιρροή της είναι ακόμα και σήμερα ορατή στα σύγχρονα μοντέλα Vespa, τα οποία διατηρούν ακόμα στοιχεία της κλασικής σχεδίασης.

Ιστορικό μοντέλου Vespa 50 / N 50

Η Vespa 50 παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στις αρχές της δεκαετίας του 1960. Το μοντέλο N 50, που σημαίνει "Nuova" (νέα), ήρθε λίγο αργότερα και προσέφερε κάποιες βελτιώσεις σε σχέση με τις προηγούμενες εκδόσεις. Το πλαίσιο της Vespa παρέμεινε αμετάβλητο μέχρι το έτος μοντέλου 1964. Στα μοντέλα με αριθμούς πλαισίου 70240 έως 92876, ωστόσο, η βάση του καπό τροποποιήθηκε.

Μια περαιτέρω αλλαγή έγινε από τον αριθμό πλαισίου 49127, όταν τοποθετήθηκε ένα νέο πίσω φως, κατασκευασμένο εξ ολοκλήρου από κόκκινο πλαστικό. Ένα άλλο σημαντικό βήμα στην εξέλιξη του μοντέλου ήταν η διεύρυνση του πτερυγίου από τον αριθμό πλαισίου 92877. Η προσαρμογή αυτή αποσκοπούσε στη διευκόλυνση των εργασιών συντήρησης και οδήγησε στη δημιουργία τουμοντέλου 50N "unificato" (ενοποιημένο ). Το 1967 υπήρξε μια επιπλέον σημαντική αλλαγή: το μεταξόνιο επιμηκύνθηκε, οδηγώντας στη δημιουργία τουμοντέλου 50N "allungata" (εκτεταμένο). Η εξέλιξη αυτή αντανακλούσε την προσπάθεια περαιτέρω βελτίωσης της λειτουργικότητας και της άνεσης του σκούτερ.

Τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της 1ης σειράς της γερμανικής Vespa 50

• Στα πρώτα μοντέλα Vespa, μια μεγάλη πινακίδα τύπου ήταν τοποθετημένη στα δεξιά του τούνελ, η οποία συμπληρωνόταν από μια μικρή πινακίδα αλουμινίου με τον αριθμό πλαισίου, η οποία ήταν καρφωμένη στο πίσω μέρος του kickstarter, που βρισκόταν πάνω στην πλάκα του πέλματος.

• Είναι ενδιαφέρον ότι οι αριθμοί πλαισίου διέφεραν ανάλογα με τη χώρα προέλευσης. Τα ιταλικά μοντέλα είχαν τον αριθμό τους αποτυπωμένο στο αμάξωμα από το πλευρικό πτερύγιο, ενώ τα γερμανικά μοντέλα (με αριθμούς από 800001 έως περίπου 803###) είχαν τους αριθμούς και στις δύο πινακίδες.

• Τα πολύ πρώιμα μοντέλα της πρώτης σειράς χαρακτηρίζονταν από μια γραμμική σήμανση αντί για κουκκίδα στην κεφαλή/σωλήνα του τιμονιού. Ένα άλλο χαρακτηριστικό ήταν η πλάκα στήριξης της πινακίδας αριθμού, η οποία είχε το ίδιο χρώμα με το πλαίσιο και στερεωνόταν με δύο (ή ενδεχομένως τέσσερις) βίδες.

• Ο φωτισμός σε αυτά τα μοντέλα περιλάμβανε ένα πίσω φως Hella με φτερό χωρίς φως φρένων. Ωστόσο, οι τελευταίες εκδόσεις του 1965 ήταν ήδη εξοπλισμένες με ένα γωνιακό πίσω φως Siem και έναν μεγάλο ανακλαστήρα με πλαίσιο αλουμινίου, παρόμοιο με τα μεταγενέστερα γερμανικά μοντέλα, αλλά επίσης χωρίς φως φρένων.

• Για τον προβολέα χρησιμοποιήθηκε ένας λαμπτήρας Bilux με 6 V/25/25 W (η ιταλική έκδοση είχε έναν λαμπτήρα και ένα μαλακό κέντρο, και οι δύο 6 V/15 W). Όλα τα μοντέλα διέθεταν στάνταρ κάθισμα πάγκου δύο ατόμων, είτε από την Aquila Continentale είτε από την Aquila Made in Italy.

• Οι τροχοί ήταν 10 ιντσών και είχαν ζάντες τεσσάρων οπών, αν και η πρώτη ιταλική σειρά είχε γενικά τροχούς 9 ιντσών. Όλα τα μοντέλα διέθεταν ταχύμετρο με τετράγωνο έμβλημα (στην ιταλική έκδοση αυτό ήταν προαιρετικό εξάρτημα).

• Ειδικά στη γερμανική πρώτη σειρά, οι ελαστικές λωρίδες πέλματος ήταν διαφορετικές από αυτές που διατίθενται σήμερα. Τα καλούπια ήταν τόσο φαρδύτερα όσο και μακρύτερα και οι δύο (ή τρεις) πρώτες οπές στερέωσης ανά καλούπι ήταν καρφωμένες στο μπροστινό μέρος. Οι λαστιχένιες λωρίδες λακτίσματος που διατίθενται σήμερα δεν ταιριάζουν στην μπροστινή περιοχή, καθώς έχουν απόσταση μεταξύ των οπών 80 mm μεγαλύτερη από την ιταλική έκδοση.

Ο κινητήρας της Vespa 50 / N 50

Η Vespa 50 ήταν εξοπλισμένη με έναν μικρό, οικονομικό δίχρονο κινητήρα, ο οποίος ήταν ιδανικός για αστικό περιβάλλον. Αυτοί οι κινητήρες ήταν γενικά αρκετά ανθεκτικοί και εύκολοι στη συντήρηση. Η παραγωγή της σειράς 50N συνεχίστηκε μέχρι και το 1965, αν και ο κινητήρας δεν υπέστη σημαντικές αλλαγές κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου. Η πρόσβαση στον κινητήρα, ο οποίος βρίσκεται πίσω από ένα πτερύγιο στο πλευρικό κάλυμμα του κινητήρα, είναι μάλλον μη βέλτιστη. Ο σχεδιασμός του κινητήρα αναθεωρήθηκε επίσης: Ο κύλινδρος είναι πλέον τοποθετημένος υπό γωνία 45° και όχι οριζόντια. Επιπλέον, ο συμπλέκτης δεν βρίσκεται πλέον απευθείας στον στροφαλοφόρο άξονα, γεγονός που προσφέρει σημαντικά περισσότερες επιλογές για τροποποιήσεις και ρύθμιση.
Από το 1966, ωστόσο, εισήχθησαν διάφορες τροποποιήσεις. Μεταξύ αυτών των αλλαγών ήταν και η προσαρμογή του περιβλήματος του κινητήρα ώστε να εναρμονιστεί με τα μοντέλα μεγαλύτερου κυβισμού. Ένα εντυπωσιακό χαρακτηριστικό αυτής της αναθεώρησης ήταν η διεύρυνση του ανοίγματος στο περίβλημα του κινητήρα για τον κύλινδρο, η οποία είχε ως αποτέλεσμα μεγαλύτερη βάση κυλίνδρου. Επιπλέον, ο μοχλός ταχυτήτων αναθεωρήθηκε και αντικαταστάθηκε από έναν νέο σταυρό ταχυτήτων με 4 βραχίονες. Ένα άλλο χαρακτηριστικό αυτής της νέας παραλλαγής ήταν η χρήση πλαστικού καλύμματος ψύξης του κυλίνδρου, το οποίο αποτελούσε καινοτομία στον σχεδιασμό.

Τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του κινητήρα της 1ης σειράς

• Ο κινητήρας των πρώτων μοντέλων Vespa είναι ελαφρώς στενότερος από ό,τι στις μεταγενέστερες εκδόσεις. Μια ενδιαφέρουσα λεπτομέρεια είναι ότι το αθόρυβο λάστιχο στην κατεύθυνση κίνησης στα αριστερά έχει μικρότερη εξωτερική διάμετρο από αυτό στα δεξιά. Ο αγωγός εξαερισμού αυτών των μοντέλων είναι μικρότερος, γεγονός που έχει ως αποτέλεσμα διαφορετικά σχέδια για το κάλυμμα του κυλίνδρου και το κάλυμμα του τροχού του ανεμιστήρα. Το κάλυμμα του κυλίνδρου αυτών των μοντέλων είναι κατασκευασμένο από λαμαρίνα.

• Ένα άλλο χαρακτηριστικό γνώρισμα είναι ο μικρός τροχός πόλου με δύο παράθυρα και ένα στρογγυλό, βιδωμένο κάλυμμα στεφάνης από αλουμίνιο με χάρτινο παρέμβυσμα. Το πηνίο ανάφλεξης, το οποίο βρίσκεται στο εσωτερικό του, είναι συχνά επιρρεπές σε προβλήματα, γι' αυτό και αντικαθίσταται συχνά κατά την ανακατασκευή του κινητήρα.

• Το στήριγμα της βάσης του κυλίνδρου και η βάση του κυλίνδρου έχουν διάμετρο 56 mm. Υπάρχουν διάφορες επιλογές ρύθμισης, είτε με προσαρμογή της βάσης κυλίνδρου σε διάμετρο 56 mm για κυλίνδρους έως 85 cc/50 mm διάμετρο είτε με ατράκτωση του περιβλήματος του κινητήρα σε 61 mm.

• Είναι ενδιαφέρον ότι η "μύτη" στον κύλινδρο, στην οποία προσαρμόζεται το κάλυμμα του ανεμιστήρα, βρίσκεται σε διαφορετική θέση. Αυτή συχνά αφαιρείται κατά τη διάρκεια των μέτρων ρύθμισης και στη θέση της τοποθετείται ένα παξιμάδι στο κάλυμμα του τροχού του ανεμιστήρα.

• Η δαγκάνα του λεβιέ ταχυτήτων των πρώτων μοντέλων έχει μόνο δύο βραχίονες και διαφορετική διάμετρο από τις μεταγενέστερες δαγκάνες. Ο κύριος και ο βοηθητικός άξονας διαφέρουν επίσης από τα μεταγενέστερα μοντέλα. Υπάρχει ένα φυλλοειδές ελατήριο κάτω από το γρανάζι του kickstarter, αλλά αυτό είναι επιρρεπές σε θραύση και επομένως θα πρέπει να αντικατασταθεί με ένα συρμάτινο ελατήριο από τα μεταγενέστερα μοντέλα όταν ο κινητήρας επισκευαστεί.

• Σε ορισμένα μοντέλα πρώιμης παραγωγής, το δευτερεύον μπορεί να φέρει παξιμάδι άξονα με ροδέλα αντί για δακτύλιο. Η μετατροπή στο κανονικό ελατήριο του γραναζιού του kickstarter δεν είναι τότε δυνατή χωρίς περαιτέρω επεξεργασία.

• Δεν συνιστάται να συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε τον αρχικό στροφαλοφόρο άξονα, αναγνωρίσιμος από τις στρογγυλές οπές εξισορρόπησης, καθώς οι συνδετήριες ράβδοι της πρώτης σειράς έχουν πολύ μεγάλο παιχνίδι και θα μπορούσαν να τρίβονται στα μάγουλα του στροφαλοφόρου άξονα.

• Το ρουλεμάν του κινητήριου άξονα είναι ένα συγκρότημα βελόνων και κλωβού K 16x20x10 (SKF), το οποίο βρίσκεται σε έναν εξωτερικό δακτύλιο που δεν είναι πλέον διαθέσιμος. Εκτός από αυτό, όλα τα ρουλεμάν του κινητήρα και οι τσιμούχες του άξονα είναι τα ίδια με τα μεταγενέστερα μοντέλα V50.

• Στα πρώιμα μοντέλα της πρώτης σειράς υπάρχει διαφορετική πλάκα βάσης φρένων, η οποία βιδώνεται με μπουλόνια M6. Οι μεταγενέστερες πλάκες βάσης φρένων δεν ταιριάζουν και οι διαθέσιμες χάρτινες τσιμούχες δεν είναι επίσης συμβατές λόγω της διαφορετικής θέσης των μπουλονιών των μπουλονιών. Επιπλέον, απαιτούνται διαφορετικά τακάκια φρένων (για 135 mm), καθώς το τύμπανο του φρένου είναι επίσης διαφορετικό.

• Το αρχικό jetting του καρμπυρατέρ 16.10 Dell'orto SHB είναι: HD 52, ND 38, CD 50.

• Η εξάτμιση είναι ελαφρώς διαφορετικά σχεδιασμένη, με σωλήνα εξάτμισης πάνω από την αναδίπλωση, αν και μια κανονική εξάτμιση εξακολουθεί να ταιριάζει.

Αμάξωμα και πρόσθετα εξαρτήματα της Vespa 50 / N 50 (1η σειρά)

• Τα πρώτα μοντέλα της Vespa έχουν ορισμένα χαρακτηριστικά γνωρίσματα που τα διαφοροποιούν από τις μεταγενέστερες εκδόσεις. Ένα τέτοιο χαρακτηριστικό είναι ένα μικρό πλαϊνό πτερύγιο, το οποίο είναι είτε βυσματούμενο είτε αγκιστρωμένο σε έναν οδηγό από λαμαρίνα. Αυτό το πτερύγιο έχει αυλακώσεις στο μοχλό ασφάλισης που διατρέχουν κατά μήκος του μοχλού, μια λεπτομέρεια που διατηρήθηκε μέχρι περίπου το 1971/72.

• Είναι αξιοσημείωτο ότι το πλαίσιο είναι μερικά εκατοστά ψηλότερα στο πίσω μέρος από ό,τι στα μεταγενέστερα μοντέλα. Το υποπόδιο είναι στο ίδιο επίπεδο με το αμάξωμα πίσω από το μπουλόνι τραβέρσας, αν και η γωνία στο πίσω μέρος του υποπόδιου είναι διαφορετική.

• Η ασπίδα ποδιών είναι παρόμοια με εκείνη των μεταγενέστερων μοντέλων, αν και ο τρόπος συγκόλλησης του αμαξώματος είναι διαφορετικός. Είναι ενδιαφέρον ότι η ασπίδα ποδιών δεν έχει την άκρη αλουμινίου που συναντάται συχνά στα μεταγενέστερα ιταλικά μοντέλα.

• Ένα άλλο χαρακτηριστικό είναι το τετράγωνο έμβλημα πάνω από το καζανάκι, το οποίο χρησιμοποιήθηκε μέχρι την εισαγωγή του εξαγωνικού εμβλήματος τον Οκτώβριο του 1967. Το κάθισμα αρχικά αποτελούνταν από μια σέλα που αιωρείται, αν και ένα κάθισμα πάγκου ήταν διαθέσιμο ως προαιρετικό εξάρτημα.

• Το ρεζερβουάρ των πρώτων μοντέλων ήταν κοντύτερο και είχε μια εσοχή για το μπουλόνι της προαιρετικής αιωρούμενης σέλας, το οποίο βιδώνεται σε μια δοκό πίσω από τη θήκη εργαλείων. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα μεγαλύτερο χώρο εργαλείων.

• Ένα άλλο ιδιαίτερο χαρακτηριστικό είναι η εγκάρσια δοκός κάτω από το κάθισμα.

• Τα πολύ πρώτα μοντέλα της σειράς είχαν ακόμα ένα σημάδι γραμμής αντί για κουκκίδα στην κεφαλή του τιμονιού/τον σωλήνα ταχυτήτων. Υπήρχε επίσης μια μικρή διαφορά στο πάνω μέρος της κεφαλής του τιμονιού, στη μετάβαση στο ταχύμετρο.

• Το κεντρικό σταντ αυτών των μοντέλων ήταν λεπτότερο, ένα χαρακτηριστικό που διατηρήθηκε μέχρι το 1968.

• Όσον αφορά τον φωτισμό, τα πρώτα μοντέλα διέθεταν ένα πίσω φως με ένα μικροσκοπικό περίβλημα από αλουμίνιο και έναν ανακλαστήρα τοποθετημένο σε αλουμίνιο στην κορυφή. Από τον αύξοντα αριθμό *049127 και μετά, το πίσω φως ήταν κατασκευασμένο εξ ολοκλήρου από πλαστικό, με τον ανακλαστήρα να βρίσκεται πλέον στο κάτω μέρος και να είναι επίσης πλαισιωμένος από αλουμίνιο.

• Τα ιταλικά μοντέλα της Vespa V50 ήταν όλα εφοδιασμένα με τροχούς 9 ιντσών. Αυτό το χαρακτηριστικό παρέμεινε αναλλοίωτο με την πάροδο των ετών και είναι χαρακτηριστικό αυτού του μοντέλου.

Κατάσταση στην αγορά μεταχειρισμένων Vespa 50 / N 50

Αυτό το μοντέλο εξακολουθεί να είναι άμεσα διαθέσιμο σε όλες τις παραλλαγές του σε λογικά λογικές τιμές. Πού μπορείτε να αναζητήσετε αυτό το όχημα

• Στον έμπιστο έμπορο Vespa

• Αγγελίες στην τοπική εφημερίδα

• Αγορές και εμπορικές εκθέσεις όπως η Mostra Scambis στην Ιταλία

• Σε διαδικτυακές αγορές όπως οι www.mobile.de, www.autoscout24.de κ.λπ.

Τα χρώματα της Vespa 50 / N 50:

Χρώμα	Ονομασία χρώματος	Max Meyer Κωδικός	Πληροφορίες χρώματος
	Verde 301	1.298.6301	1963
	Grigio ametista	1.298.8710	1964
	Rosso 847	1.298.5847	1964
	Azzurro chiaro	1.298.7400	1966
	Rosso 850	1.298.5850	1966
	Verde chiaro	1.298.6303	1966
	Verde mela	1.298.6302	1966
	Azzurro acquamarina	1.298.7305	1966
	Turchese	1.298.7240	1966
	Giallo Positano	1.298.2902	1966
	Chiaro Di Luna	1.268.0108	1966
	Alluminio	1.268.0983	διάφορα προσαρτήματα
	Grigio	8012M	Προστασία από σκουριά/αστάρι

Πηγές