Τενεκεδένιοι σύντροφοι: Τοσκάνη με τη Vespa
Προτίμηση του SIP Scootershop στο Google
Μια δημοσίευση από τον Timo:
Αυτή τη φορά πήραμε τις Παγκόσμιες Ημέρες Vespa στην Pontedera ως ευκαιρία να εξερευνήσουμε την Τοσκάνη με Vespa. Ακολουθεί το εβδομαδιαίο ημερολόγιο ενός αξέχαστου ταξιδιού από τους Tobias, Felix, Julian, Christian, Nils και Timo.
Ο σχεδιασμός
Πριν από λίγους μήνες, η απόφαση μεταξύ Σουηδίας και Ιταλίας είχε ληφθεί υπέρ της δεύτερης χώρας, και μπορέσαμε επιτέλους να ξεκινήσουμε τον προγραμματισμό! Κλείσαμε μια βίλα σε άμεση γειτνίαση με τον τόπο διεξαγωγής του Vespa World Days 2024 αρκετά νωρίς και ξέραμε ότι θα παίξουμε εκ του ασφαλούς και θα ταξιδέψουμε με ένα φορτηγάκι - ένα Sprinter, Movano ή κάτι παρόμοιο. Μετά από μερικές εβδομάδες, είδαμε ο ένας τον άλλον για πρώτη φορά μέσω του Zoom: έξι λάτρεις της Vespa με έναν κοινό στόχο - να εξερευνήσουμε την Τοσκάνη με Vespa και να απολαμβάνουμε καπουτσίνο κάθε μέρα. Ένα πραγματικό ιταλικό κλισέ την άνοιξη! Πάμε.
Ημέρα 1: Κυριακή/Δευτέρα
Συναντηθήκαμε την Κυριακή για να φορτώσουμε το νοικιασμένο Opel Morano, για το οποίο δεν ήμασταν όλοι πεπεισμένοι ότι θα επιβιώσει στο ταξίδι. Σπόιλερ: Εκτός από μια μικρή αλλαγή λάμπας. Οι αποσκευές μας περιλάμβαναν μια Vespa PX Lusso, μια Vespa GTS 125 και μια άλλη PX Lusso. Σταματήστε! Την τελευταία στιγμή, ο Timo αποφάσισε να αφήσει την PX στο σπίτι και να πάρει μαζί του αντ' αυτής την Vespa GS4, η οποία είχε οδηγηθεί δοκιμαστικά μόνο για 5 χιλιόμετρα και ήταν στην αρχική της κατάσταση. Μια ριψοκίνδυνη απόφαση Μόνο ο χρόνος θα δείξει. Μια άλλη Vespa GS4 από τον Felix και μια Vespa GTR που δανείστηκε ο Julian συμπλήρωσαν το φορτίο μας. Περισσότερες από πέντε βέσπες απλά δεν χωρούσαν στο αυτοκίνητο, οπότε ο Christian αναγκάστηκε να αλλάξει αυτοκίνητο και να μεταβεί στο Candy αντί για το κομψό σαλούν.
Στο ταξίδι μας προς τα νότια, κάναμε μια στάση στο Landsberg am Lech στο SIP Scootershop. Κάναμε κράτηση για κάποια πραγματικά υπέροχη και σε λογικές τιμές διαμονή σε κοντινή απόσταση. Κάποιοι από εμάς δεν είχαμε ξαναπάει ποτέ εδώ και εντυπωσιαστήκαμε ακόμη περισσότερο όταν ο Jesco μας ξενάγησε φιλόξενα στο κατάστημα, συμπεριλαμβανομένης της αποθήκης και των γραφείων.
Η μέρα, αν και κρύα και υγρή, τελείωσε υπέροχα και χαιρόμαστε που η τεχνική μας στο μασάζ άντεξε και η διάθεση στην ομάδα γινόταν όλο και καλύτερη.
Ημέρα 2: Τρίτη
Ξεκινήσαμε νωρίς, ώστε να φτάσουμε στην Pontedera το απόγευμα και να έχουμε ακόμα χρόνο να οδηγήσουμε τις βέσπες μας. Είχαμε μπροστά μας ένα μακρύ ταξίδι επτά ωρών με το αυτοκίνητο. Διασχίσαμε το πέρασμα Μπρένερ μέσα στο χιόνι, αλλά ο ήλιος έλαμπε μαγικά στην άλλη πλευρά των Άλπεων - πάντα μια χαρά. Τον πρώτο ιταλικό καπουτσίνο τον απολαύσαμε σε ένα βενζινάδικο. Ορισμένα από τα μέλη της ομάδας μας που δεν είχαν ξαναπάει ποτέ στην Ιταλία εντυπωσιάστηκαν ιδιαίτερα από το τοπίο και τον πολιτισμό.
Φτάσαμε στο κατάλυμά μας και εκπλαγήκαμε αμέσως από την τοποθεσία και το μέγεθός του. Λιγότερο από μία ώρα αργότερα, καθόμασταν ήδη στις βέσπες μας. Ο "πλοηγός" μας είπε απλά: "Πάμε στο κάμπινγκ..." Γνέφοντας, ξεκινήσαμε, στοχευμένα, αλλά χωρίς να γνωρίζουμε ακριβώς πού πηγαίναμε. Το GS4 του Timo δεν έτρεχε ακόμα αρκετά ομαλά, αλλά κυλούσε. Η διαδρομή μας οδήγησε κατευθείαν μέσα από την Πίζα στο hotspot: τον κεκλιμένο πύργο της Πίζας. Ένα must-see στην περιήγησή μας, φυσικά, οπότε κάναμε ένα διάλειμμα για μερικές φωτογραφίες. Προσεκτικά, συνεχίσαμε την πορεία μας αναζητώντας μια πιτσαρία - την βρήκαμε χωρίς Google Maps ή TripAdvisor. Καθίσαμε σε ένα υπέροχο εστιατόριο και απολαύσαμε την πρώτη μας ιταλική πίτσα. Ήταν ένα όνειρο.
Επιστρέψαμε στο κατάλυμά μας μέσα στο σκοτάδι. Σε αυτό το σημείο το έντονο φως του GTS 125 απέδωσε τα μέγιστα. Εξαντλημένοι από το ταξίδι με το αυτοκίνητο, αλλά ακόμα ευφορικοί από τις εντυπώσεις, σχεδιάσαμε την επόμενη μέρα.
Ημέρα 3: Τετάρτη
Πριν ξεκινήσουν επίσημα οι Παγκόσμιες Ημέρες Vespa (VWD), θέλαμε να αποκτήσουμε μια εικόνα του Μουσείου Piaggio. Σε συνεννόηση με τους διοργανωτές των VWD, μας επετράπη να γυρίσουμε μια ταινία μικρού μήκους στο μουσείο και να κινηθούμε ελεύθερα. Ήταν εντυπωσιακή η ποικιλία των Vespa και άλλων οχημάτων που εκτίθενται εκεί - σίγουρα αξίζει μια επίσκεψη. Αφού περιμέναμε την πρώτη βροχή της ημέρας κάτω από ένα δρομάκι μαζί με άλλους αναβάτες Vespa, προχωρήσαμε προς τη θάλασσα. Στη Marina di Pisa μας υποδέχτηκε ο λαμπερός ήλιος και μερικές πολύ φιλικές λέσχες Vespa που είτε ήθελαν να βουτήξουν τα πόδια τους στη Μεσόγειο είτε απλώς να απολαύσουν μια δροσερή μπύρα στο beach bar. Αυτό είναι καθαρές διακοπές.
Αποφασίσαμε να συνεχίσουμε με το αυτοκίνητο. Παρά το γεγονός ότι ήταν αργά το απόγευμα, δεν παραλείψαμε να ακολουθήσουμε μια σύσταση του Jesco και επισκεφτήκαμε την πόλη Lucca. Φτάσαμε σε αυτήν στο λυκόφως και συνειδητοποιήσαμε ότι θα έπρεπε να διανύσουμε τα 30 χιλιόμετρα πίσω στο κατάλυμά μας πάλι στο σκοτάδι. Αυτό που δεν είχαμε συνειδητοποιήσει ήταν ότι το επόμενο μέτωπο καταιγίδας θα έφτανε την ώρα που πληρώναμε τον λογαριασμό μας. Έτσι επιστρέψαμε στο κατάλυμά μας με 10 βαθμούς, δυνατή βροχή και σκοτάδι υπό το φως των προβολέων του GTS. Αλλά και αυτό είναι μέρος της εμπειρίας και παραμένει αξέχαστο.
Ημέρα 4: Πέμπτη
Η μέρα ξεκίνησε ηλιόλουστη, αλλά ακριβώς την ώρα των εγκαινίων του VWD στο χώρο της εκδήλωσης, άρχισε να βρέχει καταρρακτωδώς. Μέχρι τότε, ωστόσο, είχαμε ήδη ολοκληρώσει μια θαυμάσια ορεινή διαδρομή. Περάσαμε βόρεια από τη Λούκα στα βουνά και στη συνέχεια μπορέσαμε να αφεθούμε να κυλήσουμε σχεδόν σε όλη τη διαδρομή μέχρι την Pontedera. Οι εντυπώσεις κατά μήκος της διαδρομής ήταν φανταστικές - ήταν σχεδόν σαν να βρισκόμασταν σε τροπικό δάσος, μόνο τα σπίτια και οι πινακίδες των πόλεων πρόδιδαν το γεγονός ότι βρισκόμασταν στην Ιταλία. Βγάλαμε μερικές υπέροχες φωτογραφίες και η εκτός δρόμου περιήγηση θα μας μείνει αξέχαστη.
Η πρόσβαση στην τοποθεσία VWD αποδείχθηκε κάπως χαοτική. Το εισιτήριο τύπου που μας υποσχέθηκαν δεν φαινόταν να υπάρχει και μόνο με την επιμονή μας καταφέραμε τελικά να περάσουμε από τους ελέγχους και να κινηματογραφήσουμε - δυστυχώς υπό βροχή. Εκείνη την ημέρα δεν μπορέσαμε πραγματικά να καταλάβουμε την εκδήλωση και σύντομα είχαμε συγκεντρώσει αρκετές εντυπώσεις. Αναγκαστήκαμε να χωρίσουμε την ομάδα μας για να μην αφήσουμε τις βέσπες μας μόνες τους σε ένα βενζινάδικο. Γρήγορα συνειδητοποιήσαμε ότι θέλαμε να οδηγήσουμε. Θέλαμε να εξερευνήσουμε περαιτέρω την Τοσκάνη αντί να συμμετέχουμε σε μια παρέλαση και να παρκάρουμε απλώς τις βέσπες μας για να καθίσουμε στη σκηνή. Έτσι ξεκινήσαμε, ακριβώς ανάμεσα σε δύο μέτωπα βροχής, και φτάσαμε στο σπίτι μας στεγνοί.
Φρεσκοπλυμένοι, αναζητήσαμε την καλύτερη πιτσαρία στη γειτονιά. Μετά από ένα υγρό βράδυ, ο καιρός θα μπορούσε να γίνει μόνο καλύτερος την τελευταία ημέρα του ταξιδιού!
Ημέρα 5: Παρασκευή
Και πράγματι, η πρόγνωση του καιρού έμοιαζε να έχει γίνει μόνο για εμάς. Λαμπερή ηλιοφάνεια και ευχάριστοι 20 βαθμοί μάς περίμεναν. Σήμερα, η "Volterra" ήταν περίπου στο πρόγραμμα. Ρυθμίσαμε το σύστημα πλοήγησης του Tobi σε "extra curvy" και ξεκινήσαμε. Απίστευτα πανοράματα ξεδιπλώθηκαν μπροστά μας. Το λοφώδες τοπίο της ενδοχώρας έκοβε την ανάσα. Περάσαμε μέσα από μικρά χωριά, ταξιδεύοντας σε πλακόστρωτα μονοπάτια που πλαισιώνονταν από κυπαρίσσια εκατέρωθεν. Σταματήσαμε για να μιλήσουμε με τους ντόπιους και να απολαύσουμε κάθε σημείο θέασης που μπορούσαμε. Απερίγραπτες εντυπώσεις που είναι δύσκολο να αποτυπωθούν με λόγια.
Μόλις φτάσαμε στη Volterra, παρατηρήσαμε ότι είχε λίγο κόσμο και συναντήσαμε την πρώτη οργανωμένη παρέλαση Vespa. Μετά από ένα πλούσιο γεύμα, πήραμε το δρόμο για το σπίτι μας. Μια απρογραμμάτιστη στροφή μας οδήγησε σε έναν επαρχιακό δρόμο και ο πλοηγός μας σχολίασε: "Κι από εκεί!". Μετά από πολυάριθμες φωτογραφίες και βιντεοσκοπήσεις, συνεχίσαμε και συναντήσαμε μια ωραία ομάδα αναβατών Vespa στο τελευταίο σημείο θέασης της ημέρας, οι οποίοι μας συνόδευσαν στο δείπνο.
Ημέρα 6: Σάββατο
Η ομάδα ήταν ομόφωνη: είχαμε φτάσει στο αποκορύφωμα του ταξιδιού μας και, σύμφωνα με το παλιό ρητό "Πρέπει να σταματάς όταν είναι στα καλύτερά του", αποφασίσαμε να μαζέψουμε τα πράγματά μας και να πάρουμε το δρόμο για το σπίτι μας από το μεσημέρι. Στο δρόμο, μας περίμενε ένα υπέροχο δείπνο στο σπίτι ενός φίλου στο Ίνσμπρουκ - ένα μεγάλο ευχαριστώ σε αυτό το σημείο. Θα θέλαμε επίσης να ευχαριστήσουμε την ομάδα του SIP και όλους όσους συναντήσαμε στην περιοδεία μας. Είμαστε ευγνώμονες και γεμάτοι δέος που εξερευνήσαμε ένα τόσο υπέροχο μέρος του κόσμου με τη Vespa.
