Tylna płyta hamulca do Vespa. Niezbędny element przy każdej renowacji; należy ją sprawdzać przy każdej pracy przy układzie hamulcowym i w razie potrzeby wymienić.

W skuterach Vespa stosuje się zazwyczaj konstrukcję tłoczoną z wahaczem połączonym z rurową konstrukcją widelca. Modele wyposażone w hamulec bębnowy mają płytę tylną hamulca przykręconą do tego wahacza. Po jednej stronie tej płyty podstawowej znajdują się sworznie obrotowe, na których osadzone są szczęki hamulcowe, a po drugiej stronie znajduje się krzywka, która uruchamia hamulec i dociska szczęki do bębna hamulcowego. Wszystkie modele z małą ramą wykorzystują tę samą zasadę działania w przypadku hamulca tylnego.

Płyty tylne hamulca zazwyczaj nie są częściami zużywającymi się. Niemniej jednak zdarzają się pęknięcia i uszkodzenia. Nawet jeśli znajdują się one jedynie w pobliżu zewnętrznego obwodu okrągłej płyty, uszczelnienie hamulca przed zanieczyszczeniami drogowymi może przestać działać tak, jak powinno. W przypadku pęknięć lub jakichkolwiek innych uszkodzeń oczywiste jest, że płytę należy wymienić. Poza tym na płycie tylnej hamulca znajduje się otwór przelotowy na krzywkę hamulcową. Przy regularnym smarowaniu smarem miedzianym lub smarem wysokotemperaturowym konstrukcja ta jest wystarczająco trwała. Niestety nie wszystkie skutery były konserwowane tak skrupulatnie, jak byśmy sobie tego życzyli, przez cały okres ich często długiej eksploatacji; dlatego zdecydowanie zalecamy sprawdzenie wałka krzywki pod kątem zużycia, a także upewnienie się, że otwór przelotowy nie jest uszkodzony. Jeśli tak jest, w każdym przypadku należy wymienić płytę tylną hamulca. Nie należy iść na kompromisy, gdy chodzi o hamulce!

• Elementy hamulca służą jako zamienniki brakujących części oryginalnych.
• Idealne do budowy silnika od podstaw z wykorzystaniem nowych części.
• Zamiennik zużytych elementów.